خودت...
تو را هیچوقت آرزو نخواهم کرد
تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی
با دل خود
نه با آرزوی من
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۸/۰۶ ساعت ۹:۳۰ ب.ظ توسط aram
|
من دستمن پا
من چشم
من مو
من لب
جمعا زنم!
با قلبی که درد می کند
وادامه ی انگشتانم می رسد به نیلوفری کبود...
از اینجا برو
مرداب شوخی نیست!
نوشتههای پیشین
پیوندها
- نیلوفر آبی
- لیمو ترش
- بهونه آشنایی
- داداش پویای نفسم
- دختر پاییز
- شوق رهایی
- future memories
- دل تنگ تو
- بغلم کن
- عشقه ممنوع
- دوست دوست داشتنی
- بهش ابی من
- داود ملکی
- فرشته ی نجاتم.باعث توبه ی من
- شاهین بی عقل
- درد دل
- همسران
- تنهاترین تنها منم
- دخترک تنها
- خواهر عسل مسلم
- گل یاسم
- امید
- سوته دلان
- زندگی شکلاتی
- چرت و پرتام
- شیوا جونیم
- بهار من
- آه آسمان
- ▂▃▄▅▆▇ saeed ▇▆▅▄▃▂
- یک فنجان شعر
- دل من دله
- قلب صورتی
- مهنوش عزیزم
- من از تنهایی میترسم
- وینستون
- مجروب
- خاطرات عشق
- زرشک.باحاله
- به یاد...
- کسافت کاری
- نظرسنجی باحال
- از همه بریده
- در سایه تنهایی
- یک پرنسس با فنجان قهوه
- love bieber
- lovely volleyball
- لبخند بابا
- کشتی کج
- دو نفره اما تنها
- کافی میکس
- باران عشق